Liselotte Gijsen (Venlo, 1983)  werd geboren als middelste in een rij van drie kinderen in het apothekersgezin Gijsen. Zowel haar oudere broer als jongere zus kozen de richting van geneeskunde. Liselotte echter, was als kind al helemaal weg van het theater. Eindeloos kon ze erover dromen om in musicals te spelen, om te zingen en te dansen. Het bleef niet bij een droom. Lees het verhaal van een vrouw die door haar vastberadenheid en wilskracht precies op de plek terechtkwam waar ze altijd al wilde zijn om te doen wat ze het allerliefste deed…

Vraag een: wat is je grootste talent?

Poeh, dat vind ik best een lastige vraag. Weet je, mijn man zegt altijd: ‘Je bent zo attent en zorgzaam, je hebt oog voor iedereen. Jouw liefde voor mensen is heel groot, en dat is echt iets wat jou kenmerkt en waar je ook goed in bent, voor anderen zorgen.’ Of het door bescheidenheid komt, waardoor ik dit een moeilijke vraag vind? Dat klopt. Ik hoef er niet zo nodig voor uit te komen waar ik goed in ben. Dat komt écht vanuit mijn hart.

Vraag twee: wat is je favoriete eigenschap van een vrouw?

Het intuïtief aanvoelen van binnenuit, en de zachtheid van een vrouw. Wij vrouwen hebben vanuit de natuur een zachtheid gekregen waar een man nooit tegenop kan. Als vrouw dragen we een kind negen maanden lang onder ons hart. De band die we daardoor met een kind hebben, haal je van zijn levensdagen niet meer weg. Begrijp me goed, ik zeg hiermee niet dat mannen geen zachtheid hebben. Vanuit de evolutie gezien waren het mannen die op jacht gingen en aan het hoofd van het gezin stonden, vrouwen zorgden voor de kroost en alles eromheen. Door de tijd is er natuurlijk het een en ander veranderd, toch blijft de basis voor mijn gevoel hetzelfde. Zoals het principe van Yin en Yang, uit de Chinese filosofie. Yin staat voor het vrouwelijke, het donkere, het passieve, terwijl Yang staat voor het mannelijke, het lichte, het actieve. Ze zijn tegenpolen, maar ook onlosmakelijk met elkaar verbonden. Geen van beide kan volledig bestaan zonder de ander. Mijn huwelijk met Jeroen is daar een goed voorbeeld van. Hij is rationeler dan ik, neemt mij wel volledig zoals ik ben, met alle gevoeligheid en zachtheid om me heen.  

Vraag drie: voor welke tekortkoming van vrienden heb je geen enkele tolerantie?

We hebben een fijne, grote vriendengroep. Iedereen laat elkaar zijn zoals hij of zij is. Dat is iets wat ik enorm koester, dat we elkaar accepteren zoals we zijn. Wat ik echt heel erg zou vinden, is als iemand niet eerlijk is. Moedwillig liegen om je eigen ongemak en fouten te verdoezelen? Daar kan ik niks mee. Wees eerlijk, ten opzichte van jezelf en van de ander. Ik heb dit gelukkig nog nooit meegemaakt binnen deze vriendenkring. Kijk, ik snap dat je bijvoorbeeld verliefd kunt worden op een ander. Dat is menselijk, die dingen gebeuren. Maar ben daar dan wel eerlijk over. 

Vraag vier: welke karaktertrek zou je graag willen?

Onbevreesd zijn. Ik ben een rasechte paniekpiet, en zie snel beren op de weg. Ik zou graag willen dat ik wat minder over alles nadenk, over de gevolgen van wat ik doe of zeg tegen iemand. Ik wilde dat ik in een achtbaan kon stappen zonder bang te zijn om uit de bocht te vliegen. Een vliegtuig stort toch ook niet zomaar naar beneden? Ik weet dat, verstandelijk, maar toch… Aan het einde van het dansseizoen merk ik goed hoevéél alles is geweest. Ik vang nogal wat op en krijg prikkels binnen daardoor. Gedachten blijven maar komen, en mijn innerlijke filter slaat dan behoorlijk op hol. Normaal weet ik daar best goed mee om te gaan, in mijn eigen bubbel te blijven en kan ik het zelf in de hand houden.  Maar tijdens momenten van grote drukte en overprikkeling zou ik graag onbevreesder willen zijn, wat minder nadenken over alles. 

Vraag vijf: voor welk historisch figuur heb je grote bewondering?

Prinses Diana. Ik ben een dromer, en super romantisch aangelegd. Disney, sprookjes, daar houd ik van. De kracht die prinses Diana had als vrouw, als partner van Koning Charles en als moeder van Prins William en Prins Harry. Hoe tragisch, wat er gebeurd is met haar. Weet je dat mijn vader altijd gek was op de koningshuizen? Die interesse zit er bij mij van jongs af aan al in. Ik was, denk ik, veertien toen ze stierf en heb sindsdien alles wat er over haar te lezen valt gelezen. Musicals, films, noem maar op. Het zal je niet verbazen dat ik grote fan ben van de dramaserie The Crown.

Vraag zes: wie is je beste vriend?

Mijn man Jeroen. We kennen elkaar al heel lang. Mijn vader had een zaak in Tegelen en was bevriend met familie van Jeroen, zodoende zagen we elkaar regelmatig op verjaardagen. Het was niet zo dat de vlam direct in de pan sloeg. Jeroen was een ‘jongetje jongetje’; stoer, altijd all over the place. Ik daarentegen was een ‘meisje meisje’ met mijn dromen over prinsessen enzovoorts. Sinds 2010 zijn we bij elkaar. We hebben twee kinderen gekregen, Anina is elf, en haar zusje Fayenne is één jaar jonger. Jeroen is door zijn werk ongeveer de helft van het jaar weg van huis, dan reist hij de hele wereld over. Hij reist veel met het vliegtuig, het is dan geruststellend om op het schermpje van mijn iPhone te zien dat hij geland is. Hoe wij onze band goed houden, als hij zo vaak van huis is? We appen, we bellen, we blijven hoe dan ook met elkaar in verbinding . We zijn gewend aan deze manier van samenzijn en vinden elkaar dwars door het luchtruim heen altijd weer.

Ja, er zijn wel eens moeilijke momenten geweest. We weten inmiddels dat het – ongeacht aan welke kant van de aarde hij ook zit – minimaal 24 uur duurt voordat hij terug is in Nederland. De band met mijn ouders is heel goed, mijn oudere broer woont in Hilversum, mijn jongere zus in Velden. We kijken altijd samen hoe we het een en ander kunnen oplossen. Ook mijn schoonfamilie staat ons met raad en daad bij. En dan heb ik een lieve vriendinnengroep en een goed team in de dansstudio. Stuk voor stuk springen ze bij als het nodig is.

Onze meiden zijn heel zelfstandig, ze zijn nu ook op een leeftijd dat ze best even alleen kunnen zijn. Toen ze kleiner waren hebben we veel met oppassen gewerkt: dat is het voordeel van een dansstudio hebben, aan oppas geen gebrek! Jeroen en ik vullen elkaar echt aan. Hij trekt me terug, met beide benen op de grond, op de momenten dat ik met mijn hoofd te ver afdwaal. Hij troost me als ik verdrietig ben, geeft ook kritiek als het niet helemaal lekker gaat. ‘Lot, ga jij even een rondje lopen?’ zegt hij dan. Mijn man. Jeroen. Mijn beste vriend. 

Vraag zeven: hoe moedig ben je?

Jeanne d’Arc is niet echt ‘my middle name’. Ik sta niet vooraan op de barricades om onrecht aan te vechten: ik zeg er wel iets van, en op le moment suprème grijp ik in als iets niet anders kan. Het was wél moedig om de keuze te maken een eigen dansstudio te beginnen. Als ik er zelf in geloof en het vertrouwen heb dat ik het tot een goed einde kan brengen dan durf ik het wel te doen. Maar in een achtbaan stappen, of vliegen, dat vind ik heel spannend.

Vraag acht: hoe krijgt iemand je kwaad?

Door te liegen en niet eerlijk te zijn. Ik kan er niet tegenop als iemand me bedriegt. Kijk, het is niet erg als iets niet lukt, maar als je het continue bij een ander neerlegt waardoor dingen niet gaan zoals je wenst, daar heb ik ook geen bewondering voor. Ik heb wel even tijd nodig voordat ik me durf uit te spreken. In een veilige omgeving gooi ik het er direct uit, maar tegen iemand zelf durf ik het niet meteen te uiten. Hoe dat kan? Ik ben bang voor reactie van een ander, ik ben soms ook beïnvloedbaar door de verhalen die ik van andere mensen hoor. ‘Pas maar op met wat je zegt, want ze pakken je via de kinderen terug.’  Als iemand niet eerlijk tegen me is, of dingen verborgen houdt, dan krijg ik er geen goed beeld van. En dat vind ik moeilijk. 

Vraag negen: hoe ziet een perfecte dag eruit?

Lekker in de tuin zitten, met familie en vrienden. Een drankje en een hapje, luisteren naar de  vogels die fluiten. Een zonnetje, of niet, een muziekje op, kijken naar de kinderen die spelen. Het klinkt misschien überkneuterig, maar dit soort dagen zijn zó waardevol. Vooral als het spontaan gebeurt, en de tuin opeens vol zit met mensen die me dierbaar zijn. Daar kan niets tegenop.

Vraag tien: wat is de mooiste plek waar je ooit bent geweest?

Toscane vind ik prachtig vanwege de bergen, de romantiek druipt van dit gebied af. Maar met stip op één staat Canada. Het was de eerste reis die Jeroen en ik samen ondernamen, hij moest voor zijn werk die kant uit. We begonnen in New York, waar hij goudstaven bekeek bij een bank en ik met mijn dansvleugels over Broadway zwierde. Aansluitend zijn we met een bus verder gereisd, en via Toronto, waar mijn zus toen woonde, kwamen we in Vancouver uit. Alles wat we onderweg tegenkwamen was zó fascinerend. De natuur, de nationale parken, we kwamen soms dagenlang niemand tegen. Ik herinner me een moment waarop Jeroen foto’s maakte, ik las een boek, het geluid van een waterval op de achtergrond. Het grote niks. Dat dus.

Vraag elf: is er iets dat je niet hebt afgerond?

Op de middelbare school maakte iemand de opmerking ‘dat ik VWO nooit zou halen.’ Nou, dan ken je mij nog niet…Ik heb keihard geknokt en dat diploma in mijn zak gestoken. Vervolgens ging ik Psychologie studeren in Utrecht. Tja, dat werd meer de psychologie van de kroeg! Het studentenleven beviel me dermate goed dat studeren niet echt lukte. En toen vroeg Frank Lambriks waarom ik niet het podium opging. Met die vraag raakte hij een gevoelige snaar. Dansen deed ik namelijk al mijn leven lang, met veel passie en plezier. Ik was er ook wel handig in, maar vond zelf niet dat ik er écht uitsprong. Ik ging in gesprek met Liesbeth Wiertz, indertijd coördinator bij de vooropleiding dans van ArtEZ in Venlo. Die zei dat ze me jaren geleden al had gescout en bood aan dat ik alle lessen kon volgen die ik nodig had om auditie te doen bij een dansacademie. Zo kwam het balletje aan het rollen. 

Ik stopte met de studie psychologie en volgde een jaar lang lessen bij de vooropleiding. Mijn ouders stelden wél als voorwaarde dat ik een managementopleiding zou volgen, dus in de avonduren studeerde ik bij Schroevers. Ook ging ik aan de slag bij de dansschool van Marcella van Altena in Hoofddorp. Ik kreeg een eigen jazzgroep en dát gaf de doorslag in wat ik wilde worden: docent dans. Ik schreef me op het laatste moment in voor auditie bij de dansacademie ArtEZ in Arnhem. Na een paar auditie-rondes kreeg ik een telefoontje dat ze me nóg een keer terug wilden zien. Toen antwoordde ik: ‘als jullie het nu nog niet gezien hebben, dan houdt het op. Ik zit aan het einde van het dansseizoen, ik moet lessen geven, voorstellingen afmaken en kan niet zomaar elke keer alles afzeggen.’ Dát antwoord gaf de doorslag bij de jury en ik werd aangenomen. De rest is geschiedenis. Psychologie heb ik dus niet afgerond, maar ik zeg je eerlijk dat het nog steeds trekt. Wie weet pak ik die studie ooit nog eens op. 

Vraag twaalf: geloof je in een leven na de dood?

Absoluut. Ik weet niet hoe het eruit ziet, ik hang niet aan een bepaald geloof, ik geloof wel dat er is iets waardoor we dit alles kunnen doen, hier op aarde, en ook beschermd zijn. Als ik kijk naar wat onze families is overkomen -het verlies van dierbaren- dan proberen we daar iets goeds uit te halen. En onze kinderen het goede meegeven van de mensen om ons heen die overleden zijn.

Ik geloof dat diegenen nog steeds op een bepaalde manier bij ons zijn, al is het dan niet fysiek. Het gemis van deze overledenen is intens verdrietig, ik zie ze als sterretjes om ons heen. En het is die gedachte waardoor ik me gerustgesteld voel: dat we elkaar ooit weer terug zullen zien.

Twaalf korte vragen:

Wie is je lievelingsschrijver? 

Arthur Japin

Wat is de beste band ooit? 

Roberta Flack

Van welke acteur ga jij glimmen? 

Acteurs dan. Tony Goldwin en Kerry Washington. In de serie Scandal hebben ze samen hele toffe magie, ze zijn zo charismatisch. 

Wie maakt de meest indrukwekkende foto’s? 

Erwin Olaf. Hij kon zó goed mensen vastleggen, hoe hij Hans van Manen heeft gefotografeerd is indrukwekkend.

Wat is het mooiste toneelstuk ooit? 

Ik heb geen titel paraat, maar alles met comedy en humor, daar houd ik van. 

Wat is jouw favoriete tijdperk? 

De Romantiek en de Barok. Vooral de versieringen in de bouwkunst vind ik schitterend.

Welke plant vind je prachtig? 

Een bloem dan. De pioenroos is mijn favoriet: die is zit in de knop en heeft heel veel lagen. De bloem is in een keer open, bloeit kort en is heel snel weg. Zo mooi. Ik geloof dat mensen net zo zijn als een pioenroos, in de zin van het hebben van vele lagen.

In welke kleding voel je je comfortabel?

Mooie, vrouwelijke kleding: of het een broek is of mooie jurk, als het maar je vrouwelijkheid laat zien. 

Welke kleur haren bekoort jou? 

Ik heb geen voorkeur.  Thuis heb ik een blondie en een brownie en ik vind ze alle twee prachtig. 

Wat is de reisbestemming van je dromen? 

Italië. Ik wil graag samen met de kinderen meer van de wereld zien. India, China, er valt nog heel veel te ontdekken. 

Welk element hoort bij jou? 

Vuur. 

Voor welke groenten kom jij je bed uit? 

Komkommer, courgette en een pittige salade.