Langs de winter

Van mijn bestaan

Talmt de lente:

Moet ik blijven, moet ik gaan?


Wat in mijn hoofd gebeurt

Neemt een eigen vlucht

Meer dan ooit telt wat er nu is

Ik denk en ik zucht


Ik tel mijn vingers

Kus ze zacht

Alles wat ik  daarmee gemaakt heb

Verdwijnt in de diepte van de nacht


Ooit wordt het laatste hoofdstuk

Van mijn levensboek geschreven

En wie is er dan bij me

Om dat moment te beleven?


Ik verlaat de stilte niet

In de kalmte van dit moment

Ik tast mijn beeld af

Naar wie mij werkelijk kent


Oude schaduwen zijn vergaan

Zodat de ziel weer in het kind gelooft

Ik omhels mijn Hemel op Aarde

De Duizend Lijntjes in mijn hoofd